Neyse sonunda tepeleme eşya dolu salonu boyatmamaya karar verdik.
Nerden bulduysak bulduk,iki boyacı ile anlaştık.Arkadaki üç odamız,tavanlar,koridor boyanacak,alçı çatlakları tamir edilecek,zımparalanacak. Bizim bir sorunumuz daha var.Bir zamanlar cahillik edip duvarlarımızı saten boya denilen iğrenç yağlı boya ile boyatmıştık.Sonradan onu daha sağlıklı,nefes alan silikonlu plastik boya ile değiştirdik...değiştirmesine deeee. İşte o nalet olasıca yağlı boya,üzerine başka kimyasal kabul etmiyor,tırnağını duvara az bastırsan,plastik boya kalkıveriyor. Neyse işte boyacılarımız geldi.İlk gün,şöyle iyi şöyle temiz çalışırız diye anlatıp durdular.
Yerküre üzerinde temiz ve titiz çalışan boyacı var mıdır ki,inanırsın salak Tuliş?
9 da gelip 5 te paydos ediverdiler.Manda sürüsü gibi ayak koktular üç gün boyunca.Yanında ter kokusu da bonuuuus! Yarım saat arayla sigara molası,ha bire aplaa,çaaay var mı diye beni çıldırtma reddesine gelen cümle kurma teşebbüsleri.
Zımpara pisliği yerlerde,ilk kat kurumadan ikinci katı vurmak,her boyacının hayat felsefesi olan bu boya buraya yetmez cümlesi ile bizi çileden çıkartıp sonra da iş bitince iki evi daha boyayabilecek boya artması,bir buçuk saat yemek molası...
Kesin karar verdim,milli eğitime bu yazıyı maille gönderip ilişikte de bir dilekçe yazacağım,Boyacılık Meslek Okulu açılsın diye.Aslında komik yazı diye algılamayın.
Evini boyatan herkes bir gün bir şekilde bu sıkıntıları yaşamıştır diye inanıyorum.
Boya,bir kere,her şeyden önce kimya bilgisi isteyen bir iş.Hangi zemin hangi boya ile daha iyi sonuç verir,boya sıçramaları ne ile temizlenir,eşya taşımanın mantalitesi nedir,hangi koruyucuları eşyaya zarar vermez,ev sahibine yani müşterine nasıl davranırsın,hangi fırçalar hangi boya ile kullanılır,hangi kimyasallar koku yapar,hangileri yapmaz,hangi boyanın kuruma durumu nedir,alçının alternatifi nedir,dar alanda nasıl boya yapılır,müşteriye apla demeden nasıl hitap edilir...bütün bunların öğretileceği bir meslek lisesi açılmalı.
Kimyagerler,duvar ustaları,halkla ilişkiler uzmanları teker teker derslere girip eğitmeli.
Boyacının sertifikası olmalı.Sertifikasız boyacı iş bulmasın kaardeşim.İlle geçinmek istiyorsa yaşı da geçmişse,gitsin kursa sertifikasını alsın öyle çalışsın,di mi ya?
Boya,evini boyatan kişinin psikolojisini allak bullak eden bir şey.Eşyaların üstüste,ev darmaduman,yerlerde pis kokulu renkli sıvılar,sağa sola eşya çekilirken çizilen parkeler,çentik yemiş kapılar,boya sıçraması yemiş camlar,beyaz beyaz tavan boyası sıçramış avizeler,spotlar...amaaaan daha bir sürü şey işte. Boyacılar gitti,yemin ederim evin yerleştirilmesi,eski haline gelmesi beş altı günü buldu.Önce mini mini arızaları temizleme çalışmaları,sonra eşya çekerken kendi yaptığımız boya kaldırma kazaları,üstüne rötüşlemeler,boyanın nemli olduğunu bilmeden verdiğimiz ufak hasarları tamir etme çabası.
Nerden bulduysak bulduk,iki boyacı ile anlaştık.Arkadaki üç odamız,tavanlar,koridor boyanacak,alçı çatlakları tamir edilecek,zımparalanacak. Bizim bir sorunumuz daha var.Bir zamanlar cahillik edip duvarlarımızı saten boya denilen iğrenç yağlı boya ile boyatmıştık.Sonradan onu daha sağlıklı,nefes alan silikonlu plastik boya ile değiştirdik...değiştirmesine deeee. İşte o nalet olasıca yağlı boya,üzerine başka kimyasal kabul etmiyor,tırnağını duvara az bastırsan,plastik boya kalkıveriyor. Neyse işte boyacılarımız geldi.İlk gün,şöyle iyi şöyle temiz çalışırız diye anlatıp durdular.
Yerküre üzerinde temiz ve titiz çalışan boyacı var mıdır ki,inanırsın salak Tuliş?
9 da gelip 5 te paydos ediverdiler.Manda sürüsü gibi ayak koktular üç gün boyunca.Yanında ter kokusu da bonuuuus! Yarım saat arayla sigara molası,ha bire aplaa,çaaay var mı diye beni çıldırtma reddesine gelen cümle kurma teşebbüsleri.
Zımpara pisliği yerlerde,ilk kat kurumadan ikinci katı vurmak,her boyacının hayat felsefesi olan bu boya buraya yetmez cümlesi ile bizi çileden çıkartıp sonra da iş bitince iki evi daha boyayabilecek boya artması,bir buçuk saat yemek molası...
Kesin karar verdim,milli eğitime bu yazıyı maille gönderip ilişikte de bir dilekçe yazacağım,Boyacılık Meslek Okulu açılsın diye.Aslında komik yazı diye algılamayın.
Evini boyatan herkes bir gün bir şekilde bu sıkıntıları yaşamıştır diye inanıyorum.
Boya,bir kere,her şeyden önce kimya bilgisi isteyen bir iş.Hangi zemin hangi boya ile daha iyi sonuç verir,boya sıçramaları ne ile temizlenir,eşya taşımanın mantalitesi nedir,hangi koruyucuları eşyaya zarar vermez,ev sahibine yani müşterine nasıl davranırsın,hangi fırçalar hangi boya ile kullanılır,hangi kimyasallar koku yapar,hangileri yapmaz,hangi boyanın kuruma durumu nedir,alçının alternatifi nedir,dar alanda nasıl boya yapılır,müşteriye apla demeden nasıl hitap edilir...bütün bunların öğretileceği bir meslek lisesi açılmalı.
Kimyagerler,duvar ustaları,halkla ilişkiler uzmanları teker teker derslere girip eğitmeli.
Boyacının sertifikası olmalı.Sertifikasız boyacı iş bulmasın kaardeşim.İlle geçinmek istiyorsa yaşı da geçmişse,gitsin kursa sertifikasını alsın öyle çalışsın,di mi ya?
Boya,evini boyatan kişinin psikolojisini allak bullak eden bir şey.Eşyaların üstüste,ev darmaduman,yerlerde pis kokulu renkli sıvılar,sağa sola eşya çekilirken çizilen parkeler,çentik yemiş kapılar,boya sıçraması yemiş camlar,beyaz beyaz tavan boyası sıçramış avizeler,spotlar...amaaaan daha bir sürü şey işte. Boyacılar gitti,yemin ederim evin yerleştirilmesi,eski haline gelmesi beş altı günü buldu.Önce mini mini arızaları temizleme çalışmaları,sonra eşya çekerken kendi yaptığımız boya kaldırma kazaları,üstüne rötüşlemeler,boyanın nemli olduğunu bilmeden verdiğimiz ufak hasarları tamir etme çabası.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder