Annemin kafasına takılıyor bu, deniz

Annemin kafasına takılıyor bu, deniz göle akıyor, göz denize, sen ortasında yüzüyorsun!” lafı. Bir türlü canlandıramıyor kafasında. “Nasıl akar, e akıyorsa biz nasıl yüzüyoruz?”, diye mırıldanıp duruyor yaza kadar. Sonra, yıllar sonra aşık olacağı memleketten habersiz, babamı dürtüklüyor bir gün: “Yahu Dalyan diye bir yer varmış, böyle göl denize akıyormuş yenileme . Kaplumbağalar varmış, dağda mezarlar varmış. Varmış da varmış. Gitsek mi?”, diyor.Okullar kapanınca, hemen yolculuk moduna giriyoruz. Yıllar sonra, gülümseyerek hatırlayacağım, o unutulmaz aidiyet duygusu.